Tradycja I Obyczaje

Norwegowie są bardzo dumni ze swych korzeni i pieczołowicie pielęgnują tradycje kulturowe, czego najbardziej widocznym elementem są stroje ludowe o różnej kolorystyce, wzorach i elementach (w zależności od regionu). Podczas obchodów święta narodowego, 17 maja, w całym kraju odbywają się uroczyste parady, których uczestnicy ubrani są w stroje ludowe. Norwegowie wkładaj ą je także z okazji innych świąt, zarówno państwowych, jak i rodzinnych. W całym kraju są również liczne muzea ludowe, przedstawiające budownictwo oraz kulturę odrębną dla każdego regionu. Dla obcokrajowca nie ma między nimi wielkiej różnicy i po obejrzeniu kilku skansenów każdy następny wygląda tak samo. Miejsca te najlepiej zwiedzać z przewodnikiem oraz w czasie wakacji, kiedy to można przyglądać się pracy rzemieślników, skosztować tradycyjnych wypieków i kupić coś na pamiątkę. nie ma mowy o zaśmiecaniu dróg lub miejsc publicznych, nie wspominając już o lasach czy górach. Ważne miejsce w kulturze norweskiej zajmują sagi – średniowieczne, ustnie przekazywane historie opowiadaj ące o życiu i dokonaniach mężnych ludzi. Wiele z tych opowieści spisano i te zachowały się do dzisiejszych czasów. Bardzo popularne jest też opowiadanie baśni, w których dominującą rolę odgrywają różne nadnaturalne stwory. Największą popularnością wśród nich cieszy się troll, który z czasem stał się jednym z symbolów Norwegii (można go znaleźć w każdym sklepie z pamiątkami). Jak głoszą legendy, istoty te mieszkają w gęstych lasach, na ośnieżonych szczytach gór lub w głębokich fiordach. Przybierają różny wygląd, ale przeważnie mają po cztery palce u rąk i nóg, długi nos, duży brzuch oraz ogon zakończony pędzelkiem włosów. Podobno nie są wrogo nastawione do ludzi, ale bywają złośliwe i wyrządzają różne psoty. Norwegowie to ludzie otwarci, sympatyczni i chętni do pomocy. Bardzo dbają o środowisko naturalne, tak więc nie ma mowy o zaśmiecaniu dróg lub miejsc publicznych, nie wspominając już o lasach czy górach. Oczywiście centra dużych miast, np. Oslo czy Bergen, nie są idealnie czyste, ale zdecydowana większość miasteczek i domów jest bardzo zadbana i schludna. Norwegowie dokładnie przestrzegają przepisów, w tym drogowych. Jeśli nie wolno w jakimś miejscu palić, to nikt tego nie zrobi, a jeżeli ustawiono znak ograniczenia prędkości – nikt nie pojedzie szybciej. Zakazów jest jednak niewiele i tak nie ma zakazu deptania trawników czy ogólnego zakazu fotografowania w muzeach, a jeśli już czegoś robić nie wolno, to naprawdę z istotnych względów. Większość norweskich zwyczajów nie różni się od ogólnoeuropejskich (w tym także polskich) zachowań. Chcąc więc odpowiednio się zachować, wystarczy przestrzegać ogólnych zasad savoir-vivreu. Jeśli ktoś nie jest czegoś pewny (np. jak i z czym jeść regionalne danie), wystarczy zapytać, a na pewno znajdzie się osoba, która udzieli wyczerpujących objaśnień.

Poza takimi miastami Norwegii jak Oslo, Bergen, Trondheim i Stavanger, turyści odwiedzają najczęściej malownicze fiordy. Fiordy położone są wzdłuż niemal całego wybrzeża i stanowią chyba najbardziej rozpoznawalną atrakcję turystyczną tego kraju. Fiordy to wąska, długa, głęboko wrzynająca się w ląd, często rozgałęziona i głęboka zatoka morska o nierównym dnie, stromych i skalistych zboczach. Fiordy Norweskie powstały przez zatopienie doliny (żłobu) lodowcowej, i tworzą niezapomniany jedyny w swoim rodzaju cud natury. Najbardziej popularny i konieczny do zobaczenia w Norwegii fiord to Geirranger.